© 2012 Chris van Dijk 20120427-092727.jpg

Van La Paz via Copacabana en Puno naar Cuzco

Met de bus rijden wij vanuit La Paz vier en half uur richting Peru. Wij moeten met een een pontje over een arm van het Titicacameer. Daarvoor moeten wij uit de bus en met een klein motorbootje varen wij naar de overkant. De bus zelf gaat in een grote houten bak met buitenboordmotor en maakt zo de overtocht. Bij aankomst wordt de bak handmatig naar zijn aanlegplaats gepunterd.
Voor de tweede keer in deze vakantie komen wij in Copacabana aan. Ditmaal is niet een strand van Rio de Janeiro maar een plaatsje aan het Titicacameer. Dit enorme meer van ruim 8000 vierkante kilometer ligt op ongeveer 3800 meter. Copacabana is een relaxed toeristenstadje. Niet veel meer. Of het moet zijn de mooie kathedraal, opgetrokken in Boliviaanse barok en versierd met aardewerken tegels. Een reusachtig bouwwerk in deze vrij kleine plaats. In de kerk is een door een indiaanse artiest gemaakte Maria in de stijl van een Incaprinses. Elke drie maanden krijgt zij nieuwe kleren aan. Buiten de kathedraal worden elke dag versierde auto’s gezegend. Wij waren net te laat om de zegening te kunnen bijwonen van drie lelijke Japanse auto’s. De priester liep juist met de wijwaterkwast weg. Als de wens van de eigenaren was dat de auto’s ooit mooi zouden worden, kunnen zij dat wel vergeten.
Vanuit Copacabana gaan wij met een gammel bootje, die aan een dito steiger is aangelegd, naar het eiland van de zon. Een prachtig rustig bergachtig eiland met Incaruines erop. Jammer de wij geen tijd hebben om daar een nacht te blijven.
Vanuit Copacabana gaan wij met de bus in drie uur naar Puno in Peru. De grens die wij passeren heeft zijn gebruikelijke rommeligheid. Stempels, geldwisselaars en banken met slechte wisselkoersen. Dat was Bolivia dan. Een buitengewoon leuk land met aardige mensen. Geen moment hebben wij ons bedreigd gevoeld. Hebben wij geluk gehad of zijn al die verhalen in de reisgidsen met recht indianenverhalen. Wij houden het op het laatste. Er zal in Bolivia best af en toe wat gebeuren, maar die reisgidsen maken het veel gevaarlijker dan het is. Het valt ons juist steeds op hoe de meeste arme mensen toch aardig doen tegen rijke westerlingen.
Op het eerste gezicht verschilt Peru niet veel van Bolivia. Het landschap, de wegen, de stadjes en de mensen zijn voor en na de grens hetzelfde. De grootste verandering lijkt te zijn dat er in Peru opeens veel toek-toek als taxi rijden. Brommers met een gesloten cabine met twee plaatsen. Eerder zagen wij die in Thailand. In Bolivia waren zij niet.
Puno is geen bijzondere plaats. Haar belangrijkste attractie is dat van daaruit goed de eilanden op het Titicacameer kunnen worden bezocht. Wij bezoeken de drijvende rieteilanden met een boot. Dit zijn eilanden waarop ooit de Urosindianen woonden in rieten huizen. De laatste Uro is echter in 1959 uitgestorven. Nu wonen er op de eilanden 2000 Aymaraindianen die doen alsof zij afstammen van de Urosindianen. Zij hebben begrepen dat hiermee geld te verdienen is. Hoewel het bezoek aan de eilanden wat toeristisch is, is het toch aardig om de rieten drijvende eilanden, de rieten huizen erop en de rieten boten te zien

20120427-085342.jpg

20120427-085403.jpg

20120427-085429.jpg

20120427-091548.jpg

20120427-091611.jpg

20120427-091702.jpg

20120427-091726.jpg

20120427-091800.jpg

20120427-091821.jpg

20120427-091846.jpg

20120427-091903.jpg

20120427-091917.jpg

20120427-092039.jpg

20120427-092048.jpg

20120427-092056.jpg

20120427-092124.jpg

20120427-092133.jpg

20120427-092140.jpg

20120427-092154.jpg

20120427-092210.jpg

20120427-092222.jpg

20120427-092234.jpg

20120427-092255.jpg

20120427-092308.jpg

20120427-092329.jpg

20120427-092345.jpg

20120427-092400.jpg

20120427-092415.jpg

20120427-092437.jpg

20120427-092453.jpg

20120427-092600.jpg

20120427-092727.jpg

Post a Comment

You must be logged in to post a comment.