© 2012 Charlotte Lefferts 20120703-151123.jpg

Ha Longbaai

Het regent hard als wij op weg gaan voor een twee daagse dagtocht naar de Ha Longbaai. Toen wij dit boekten was ons er niet bij verteld dat het zicht in dit jaargetijde in de baai vaak slecht is. Regen en bewolking kunnen het uitzicht beperken. Wij spreken de weergoden aan en duimen.
De baai bestaat uit ongeveer 2000 mini-eilanden die zijn verspreid over 434 vierkante kilometer. Allemaal stijle rotspunten die uit de zee steken. Deze bekendste toeristische attractie van Vietnam staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Ha Long betekent ‘neerdalende draak’. Om de bewoners te beschermen zou een draak parels hebben uitgebraakt die natuurlijk in eilanden veranderden. De geologische verklaring is anders: ooit vormden de kalksteeneilanden een afgezette laag schelpenkalk op de bodem van de oerzee Tethys. Deze bodem is 30-50 miljoen jaar geleden als gevolg van geologische druk omhoog gekomen. Dit erosieproces waaraan de karstbergen hun grillige vormen ontlenen duurt tot de huidige dag voort. Sinds de waterspiegel na de laatste ijstijd 30.000-40.000 geleden sterk is gestegen, rijzen de rotsen als eilanden op uit het water.
Wij stappen op een wit geschilderd bootje “Dragon Pearl II”, dat is opgebouwd als een middeleeuws schip. Personeelsleden staan zwaaiend op het dek ons lachend welkom te heten. Het belooft een vrolijk tripje te worden. Aan de buitenkant ziet het schip er wat gammel uit, maar binnenin is het betoverend. De boot is geheel gemaakt van hout. De buitenkant is in opdracht van een partijbons wit geschilderd omdat alle bootjes op het water opeens wit moeten zijn. Staat zoveel netter! De weergoden hebben geluisterd. Wij laten de regen achter op het land en varen de zonneschijn tegemoet. Prachtige uitzichten in deze bijzondere baai. We delen de boot met twee Australische gezinnen, twee Engelse koppels, een Frans stel en elf bemanningsleden. Een gezellig gezelschap zo bij elkaar. Kennelijk zien we er hongerig uit, want zodra we aan boord zijn wordt er een enorme lunch geserveerd. Er lijkt geen einde te komen. Een ruime variëteit aan zeevruchten komt voorbij, Lot zit er glimmend bij. Het lijkt alsof we weer even terug zijn op de Galapagos, waar we ook zoveel luxe voorgeschoteld kregen. Het worden twee bijzonder luie dagen; veel eten, beetje zwemmen, beetje lezen, beetje kajakken en een beetje staren over de prachtige baai. Ook bezoeken wij een vissersdorpje van 300 mensen. Het ligt verscholen tussen heel dicht bij elkaar gelegen puntige eilandjes. Naar verluid is Topgear hier ook geweest. Niet daar wen weg of auto’s zijn.
Het eten aan boord is formidabel, de bediening uitstekend. De laatste avond wordt er een barbecue diner geserveerd in een grot. De weg naar boven en in de grot zelf staat vol met kaarsen en waxine lichtjes en in het midden staat een lange, prachtig gedekte tafel. Alle personeelsleden inclusief de kapitein rennen rond om ons te verwennen.
Onze gids is een komisch mannetje. In zijn toespraakjes begint hij iedere zin met ” excuse me ladies en gentlemen” gevolgd door een ” you had a very nice dinner (alles wat we deden was very nice!), lachend, want dat doen Aziaten graag en dan werd er geklapt. Zijn toespraakjes duurden gemiddeld tien minuten, waarin voortdurend werd geklapt; wij lachten vrolijk terug. Na het eten in de grot en bij het afscheid van de boot staat de bemanning voor ons in het gelid. De kapitein in het midden. Beide keren spreekt de kapitein ons in het Vietnamees ons toe. De gids vertaalt. Een bijzondere ervaring.
Volgegeten, uitgerust, tevreden en voldaan keren wij lachend in de haven terug.

20120703-150410.jpg

20120703-150508.jpg

20120703-150552.jpg

20120703-150639.jpg

20120703-150737.jpg

20120703-150830.jpg

20120703-150910.jpg

20120703-150927.jpg

20120703-151020.jpg

20120703-151051.jpg

20120703-151123.jpg

Post a Comment

You must be logged in to post a comment.