© 2012 Charlotte Lefferts 20120724-152927.jpg

Lijiang, Shuhe, Baisha, Tiger Leaping Gorge

Wie houdt van vele, vele tienduizenden op drift geslagen Chinezen en met vlaggetjes en geluidsinstallatie uitgeruste gidsen moet ook naar Lijiang. Lekker biggen met z’n allen in deze op de werelderfgoedlijst staande stad. De aangeraden tijd daarvoor is tussen 16.00-17.00 uur. De stad is een Chinese topattractie met 4 miljoen toeristen per jaar, volgens de ‘Rough Guide’ een van de meest bezochte plaatsen op de planeet. Sommige gebouwen zijn brandnieuw met de verfspatten nog op de vloer. Wij denken dan aan het Mu family Mansion en de gebouwen in het Black Pool Dragon park die oorspronkelijk uit de negende eeuw dateren. Hoewel het nabouwen best aardig gelukt lijkt te zijn, doen de nieuwigheid en verfspatten af aan de (historische) verbeeldingskracht. Voor je geestesoog verschijnen sloffende bouwvakkers met plastic helmen en geen voortschrijdende heersers en hun fluisterende dienaren. Waarom deze gebouwen worden gezien als een belangrijk onderdeel van de Werelderfgoed stad is ons een raadsel. Zij zijn ongeveer even oud als het (onafgebouwde) kasteel van Almere dat ook niet op deze lijst voorkomt.
Er is echter zeker ook een zonnige kant van Lijiang. Dan doelen wij niet eens op de geweldige waarschuwingsbordjes in de stad, waarop onder meer staat ‘warning droping fall’ en ‘ no naked fire’. Ook niet op de stichtelijke bordjes die onder meer oproepen tot ‘rational’ koopgedrag, voorwaar geen overbodige luxe in een stad met honderden souvenierwinkels. Nee, het positieve is dat het oude centrum intrinsiek mooi is en dat de Chinese toeristen maar verblijven op een klein deel van het centrum. Kennelijk is de moeite te groot om verder te komen dan het centrale plein met kitsch watermolen en de omringende straten. Tot onze verbazing zijn de andere straten buiten het spitsuur betrekkelijk rustig. Daar blijkt dat het centrum van Lijiang voor een groot deel leuk oud is met oude huizen. Er zijn kronkelige straatjes waarlangs veelal kanaaltjes lopen. De wirwar van de oude Chinese karakteristieke daken spreken zonder meer aan. En ja, ook deze straatjes zijn wat over gerestaureerd en kennen veel winkels die je speekselklieren niet op hol doen slaan. Het lied ‘Geef mij maar Amsterdam’ komt spontaan bij ons op. De wat meer in de periferie gelegen markt is een aanrader. Daar koopt de gewone Chinees, bijvoorbeeld een zielig kijkende hond in een kooi om … juist ja op te eten. Misschien hypocriet maar wij hebben niet zo’n trek meer.
Wat kleinere plaatsen in de naaste omtrek zijn Shuhe en Baisha. In Shuhe zitten wij in het geweldige hostel Nomad. De bijzonder hoge waarderingen op internet zijn terecht. De ambiance, service en het vegetarische eten maken deze zonder meer waar. Shuhe is een oud stadje dat, zoals dat heet, 5 jaar geleden door de Chinese overheid is ontwikkeld. Dan weet je het wel. Souveniershops, autobussen en veel Chinese toeristen. Dat in aanmerking genomen wel aardig. Authentieker en aanzienlijk rustiger is het 6 kilometer verderop gelegen Baisha. Dit kleine plaatsje is nog niet gevallen in de klauwen van de ontwikkeling. Leuk detail is dat dit halfslaperige plaatsje voor 1270 de hoofdstad was van het Naxi Koninkrijk. De Naxi zijn de in deze streek wonende minderheid. Een – ongetwijfeld afnemend – deel daarvan gebruikt als enige in de wereld nog hiërogliefen. De vrij duidelijke tekeningetjes hebben zelfs voor ons zeggingskracht.
Niet alleen Lijiang maar het hele district staat op de werelderfgoedlijst. Unesco heeft al eens gedreigd het geheel van de lijst af te voeren. Onder meer houdt dat verband met de overontwikkeling. Wat bijvoorbeeld te denken van het plan om ten noorden van Lijiang een ‘holiday and leisure’ park te ontwikkelen van 17 miljoen vierkante meter? De lokale overheden worden voorts groeiquota opgelegd. Deze resulteren erin dat in Lijiang vele spiksplinternieuwe wijken staan zonder 1 bewoner. Duizenden en duizenden woningen. Ook de natuur wordt niet onberoerd gelaten. Zo had de Chinese regering in 2007 het plan opgevat om een dam te bouwen in de wereldberoemde Tiger Leaping Gorge (Deze gorge is het hart van de ‘three parallel rivers of Yunnan’ die op de werelderfgoed lijst staan). Het gaat om de diepste riviercanyon ter wereld. Voor de dam zouden ook 100.000 mensen van met name de Naxi minderheid gedwongen moeten verhuizen. Gelukkig is dit project afgeblazen. De dam wordt nu 200 km verderop gebouwd, hopelijk zonder consequenties.
Het regenseizoen is eigenlijk niet geschikt om de Tiger Leaping Gorge te bezoeken. Vanwege de regen verzadigen de bergen en vinden er regelmatig landslides plaats. De Lonely Planet spreekt streng over de gevaren bij een bezoek in dit seizoen. Meerdere toeristen zouden zijn overleden.
Tien dagen geleden blijkt nog een grote landslide te hebben plaatsgevonden. Nu wij zo dicht bij de gorge zijn lokt die toch. Na enig aarzelen gaan wij. Aan het begin van de gorge staan tientallen grote bussen bij een uitzichtpunt. Verder gaan de Chinese toeristen kennelijk niet, tot onze grote vreugde. Ons busje wel. Op de weg die aan de binnenkant van de gorge slingert liggen veel kleinere stenen. Wij komen een tegenligger tegen die onze chauffeur waarschuwt dat er een groot rotsblok op de weg is gevallen. Wij moeten een stuk lopen. Verderop komen wij bij de landslide van tien dagen geleden. Door rotsblokken is de weg daar geheel weggeslagen. Een van die blokken is zeker 3 huizen groot. Uiteraard waren de tegen de rotsen gespannen netten tegen dit geweld niet bestand. Via een improvisorisch paadje lopen wij over de slide heen, waarna wij aan de andere kant door een busje worden opgepikt. Vanaf Tina’s guesthouse wandelen wij 21/2 uur. Helaas niet langer omdat daarna de terugweg al moet worden ingezet. De gorge ligt op ongeveer 1800 meter hoogte De omgeving is dus groen. Verderop liggen echter bergen van ruim 5000 meter hoog. Wij lopen stijl naar beneden naar de rivier. Die kolkt als een bezetene. Meters hoge golven, metershoog schuim. Langs de rivier loodrecht oprijzende wanden. Als wij teruggaan met het busje hebben wij spijt dat wij geen 2 dagen in de gorge hebben doorgebracht. Allerlei moois hebben wij nu gemist, maar we zijn blij dat we er geweest zijn.

20120724-152203.jpg20120724-152329.jpg20120724-152406.jpg20120724-152758.jpg

20120724-151907.jpg

20120724-151915.jpg

20120724-151952.jpg

20120724-152007.jpg

20120724-152017.jpg

20120724-152025.jpg

20120724-152042.jpg

20120724-152052.jpg

20120724-152108.jpg

20120724-152122.jpg

20120724-152135.jpg

20120724-152152.jpg

20120724-152217.jpg

20120724-152235.jpg

20120724-152255.jpg

20120724-152306.jpg

20120724-152318.jpg

20120724-152340.jpg

20120724-152354.jpg

20120724-152418.jpg

20120724-152445.jpg

20120724-152459.jpg

20120724-152525.jpg

20120724-152545.jpg

20120724-152606.jpg

20120724-152628.jpg

20120724-152642.jpg

20120724-152712.jpg

20120724-152741.jpg

20120724-152927.jpg

Post a Comment

You must be logged in to post a comment.