© 2012 Charlotte Lefferts 20120728-093741.jpg

Slot

En dan zijn de zes maanden om. Zijn wij veranderd? Nee. Hebben wij dan wat geleerd. Moeilijk te zeggen. Onze eigenaardigheden zijn hetzelfde. Onze relatie ook. Wel heeft deze reis weer eens benadrukt hoe onbelangrijk klein Nederland is. Zowel in Zuid-Amerika als in Zuid-oost Azië vormen zich economische machtsblokken, onder meer om weerstand te bieden tegen supermachten als China. Het lijkt ons onverstandig als Nederland alleen verder wil. Bovenal hebben wij ook bij deze reis weer veel respect gekregen voor de vele miljoenen mensen die hard zwoegen in hun armoede en deze met een waardigheid en opgewektheid dagen waar Nederlanders een puntje aan kunnen zuigen. Vooral in landen als Vietnam en Cambodja, maar toch ook wel in Zuid-Amerika komt het gevoel van schaamte op voor wat het ‘ verlichte’ westen hen heeft gebracht: een hoop ellende.
In Zuid-Amerika hebben wij de mooiste landschappen gezien. Gebieden als Noord-Chili, de fjorden van Chili, Noord-Argentinië, Bolivia en Halong bay in Vietnam zijn wat dat betreft onovertroffen. Ecuador met de Galapagos en de jungle staat voor de beste biodiversiteit. Van de door mensen gemaakte werelderfgoederen gooien Macchu Pichu en Angkor Wat de hoogste ogen. Bagan in Myanmar moet op deze lijst. De leukste steden vonden wij Rio de Janeiro, Buenos Aires, Potosi, Lima, Quito, Cuzco, Bangkok en Hanoi. Voor authenticiteit moet je naar Bolivia en Myanmar. Tot slot waren de 60-65 keer hardlopen en de ongeveer 700 km die ermee gemoeid waren een feest. Hardlopen in den vreemde vroeg in de ochtend moet meer worden gestimuleerd!

Wij vinden het leuk dat een aantal mensen deze blog min of meer heeft willen volgen. Het gaat immers slechts om onze observaties die uit de aard der zaak beperkt en gekleurd zijn.
Wij hopen jullie thuis allemaal weer te zien.

20120728-093717.jpg

20120728-093741.jpg

Post a Comment

You must be logged in to post a comment.